تبلیغات
ما آخرالزمانیها - مطالب خرداد 1387
یکشنبه 26 خرداد 1387

دانی چرا جدائیم از یاوران مهدی ؟

   نوشته شده توسط: ۷۶۷    نوع مطلب :دانی چرا جدائیم از پیروان مهدی ،

داشتم با خودم فکر می کردم که چرا غیبت باید اینقدر طولانی باشه ..... یاد اون حدیثی افتادم که اعمال ما شیعیان رو عامل تاخیر فرج امام مهدی عنوان می کنه .... دو شب ژیش این ابیات را بر اساس این ذهنیت سرودم ...... 

دانی چرا جدائیم از یاوران مهدی ؟     

                                     دانی چرا بماندیم از پیروان مهدی ؟

دانی چرا نباشد عشقش به قلب خیره       

                                    دانی چرا رهائیم از راهیان مهدی ؟

هر صبح و شب به ناله گوئیم ای خدایا

                                    آخر چرا نبینیم نور جمال مهدی ؟ 

ما در درون دلها ، دشمن به عدل و دادیم   

                                آخر چگونه خواهیم دوران عدل مهدی؟

ما تشنه تقلب ، تزویر و آب و رنگیم     

                                آخر چگونه گردیم از حامیان مهدی ؟

عادت شده به مردم ، سختی به جان مظلوم 

                              آخر چگونه گردیم از مخلصان مهدی ؟

فرهنگ غیرت و عشق رفته است از دل ما

                               آیا دگر رهائیم از راه پاک  مهدی ؟

تقوی شده به نام و اخلاص در زبانها

                               دیگر چگونه گردیم از زائران مهدی ؟ 

مستی شهوت و زور برده است غیرت ما

                                آخر چگونه برپا گردد قیام مهدی ؟

بس قلبها سیاه و بس چشمها به رنگ است

                               این چشمها نبیند دیگر جمال مهدی

این دستها دگر نیست در کار خیر و نیکی  

                                دست خدا نباشد با دشمنان مهدی

در اندرونی خود مشتاق ربط و بندیم

                                آخر چگونه گردیم از عاشقان  مهدی ؟

این قلبها به عشق شهرت ز شوق لرزد

                             قلب سیه نباشد چون جلوه گاه مهدی 

از آه و اشک مظلوم دیگر دلی نلرزد

                            این دل چگونه باشد اندر سپاه مهدی ؟

چشمان ما به دنیا مفتون و خیره گشته

                            این چشمها نباشد چشم انتظار  مهدی

ما در طریق عشقش صد خار و خش فشاندیم

                            آخر چگونه افتد بر ما نگاه مهدی ؟

مهدی به کرده هایم هر شب نظاره کرده

                           این کرده ها نباشد اندر رضای مهدی

نامش شده شفا و حلال مشکلاتم

                            در فکر من نیاید امدادهای مهدی

ای خالق دوگیتی برگیر پرده ها را

                            تا من به چشم بینم رخسار ماه مهدی

بنما عنایتی تا گردیم پاک و آزاد

                             غرق سرور گردیم با انقلاب مهدی

زهرا فراهانی – 24 خرداد 1387

 

 


جمعه 10 خرداد 1387

که واویلا کشد از درد این در

   نوشته شده توسط: ۷۶۷    نوع مطلب :عمومی ،

 

از اخرین سروده هایم تقدیم به پیشگاه بانوی دو عالم ....

 

مزن جانان من بر کوخ این در   

                             که واویلا کشد از درد این در

 

مگر غافل شدی  ازسوز این بیت       

                              که اینگونه رهایی در بر در؟

 

بخوان خون  قصه پر سوز این بیت   

                            حکایتها نماید بهرت این در

 

چرا با ما پریشانحالی ای در ؟

                             زچه تو بی سر و سامانی ای در؟

 

در اینجا دخت احمد را شکستند 

                             ندارد طاقت ابراز این در

 

در اینجا چشم حیدر تار گردید   

                          بشد شرمنده از احساس این در

 

ولایت در بر در ضربه خورده    

                         بشد خم از الم زانوی حیدر

 

حسن با کوخ این در قصه ها گفت   

                       بشد شرمنده حتی میخ این در

 

حسین در پای این در اشکها ریخت

                      چرا با اشک او همرازی ای در؟

 

در بیت علی ، گُل را شکسته    

                         شکایت از که سازد میخ این در؟

 

در بیت علی آتش گرفته       

                            ز خجلت سوخته کانون  این در

 

در اینجا فاطمه بیتاب گشته      

                         ز بیتابی او ، شرمنده این در

چرا با جان او ممزوج گشتی ؟

                        چرا از درد او گریانی   ای در ؟

 

چرا آهن به سینه ثبت کردی ؟

                      به روح او چو جانفرسایی ای در

 

در بیت علی ، زهرا شکن شد

                      که با اشک علی بیتابی ای در

 

مگر چشم علی را دور دیدی ؟

                       که بر زهرا کشیدی شعله ،ای در ؟

 

هراس از بازوی زهرا نکردی

                       که بر فریاد او نالانی ای در؟

 

به زینب چون که آتش را عیان دید

                      چگونه داغ و چون سوزانی ای در؟

 

چرا اندوه خود پنهان نکردی ؟

                                  که آتش می زنی بر جان حیدر

 

حیا از چشم پیغمبر نکردی

                                که با میخت به زهرا سفتی ای در؟

 

چرا سنگینیت را کم نکردی ؟

                          که بر جسمش چنین آواری ای در ؟

 

 

بخوان این قصه آتش به در را

                                  برای مادر احساس ای در