تبلیغات
ما آخرالزمانیها - تسلیت
پنجشنبه 27 تیر 1387

تسلیت

   نوشته شده توسط: ۷۶۷    نوع مطلب :عمومی ،


نقل کرده اند که ابا عبد الله علیه السلام در دوران کودکی ، زمانی در مکانی نشسته بود و اشک می ریخت .... سبب را پرسیدند . فرمود : مدتیست که خواهرم زینب را ندیده ام .... چقدر شما خواهر و برادر به هم وابسته بودید .... چقدر یکدیگر را عاشقانه دوست داشتید و چقدر به هم محبت می ورزیدید ... حتی نقل کرده اند که زمانی که زینب سلام الله به دنیا آمد نیز در آغوش هیچکس آرام نگرفت و آنگاه که در آغوش حسین جای گرفت در برابر چشمان حیریت زده همگان ، گریه اش تمام شد و در آغوش ابا عبد الله آرام گرفت . اما این کودک زیبا خبر نداشت که در آینده ای نه چندان دور ، چگونه عزیزترین عزیزش را در  سخت ترین لحظات نظاره می کند و با تمام وجود بر مصائب او اشک می ریزد .... بی دلیل نبود که زینب زمان زیادی پس از عاشورا زنده نماند .... چون بدون حسین نمی توانست زنده بماند ..... هر چه می اندیشم نمی توانم تصور کنم که چگونه یک عاشق ، محبوب و معشوقش را در گودال قتلگاه ببیند و باز توان بودن در این دنیای وانفسا را داشته باشد .... حقا که میون همه دلها امام از دل زینب ....

یا ابا صالح المهدی

رحلت جانگداز عمع گرامیتان را به ژیشگاه شما تسلیت عرض می کنم

 

 شبه ابیات زیر را از زبان بانوی مصیبت کشیده کربلا زینب سروده ام که وقتی برای اولین بار پس از عاشورا بر سر مزار برادر می نشیند ، چگونه با او نجوا می کند ..... باشد که مقبول درگاه این بانوی بزرگوار قرار گیرد ......ان شاء الله

 

بهر دیدار تو با سینه زار آمده ام                

                                                از غریبی سفر ، روی نزار آمده ام

 

 

من عاشق نتوان طاقت دوری رخت           

                                                 به تمنای تو با قلب فکار آمده ام

 

 

حسرت روی تو و بوی تو و صوت حزین    

                                                 اینهمه در طلبت زار و نزار آمده ام

 

 

به یقین با خبری از سفر و سختی راه                                            

                                             با همه رنج سفر در شب تار آمده ام

 

 

من به قربان سر و روی تو و مقبر تو           

                                              خوب دانی که چرا اینهمه زار آمده ام

 

جان من باز نپرسی ز جدائی عزیز            

                                               بی رقیه همه با سختی کار آمده ام

 

ای فروغ رخ تو شمس دل آرای جهان         

                                               به فروغ رخ تو اینهمه بار آمده ام

 

 

ای نفس باز بگو از جگر تشنه به آب          

                                          من به ذوق نفست یکه سوار آمده ام

 

 

ای حریم حرمت منطقه عشق خدا           

                                         من به عشق حرمت موج سوار آمده ام

 

 

ای عزیز دل تو دست علمدار خدا              

                                       بهر بوسیدن آن یکه سوار آمده ام

 

 

وه خوش آنروز که در بحر تو گردم سر مست

                                         من زینب به تمنای تو با آه و نزار آمده ام

 

زهرا فراهانی - اسفند ١٣٨۶